ေနဝင္ခ်ိန္

ေနရီရီ နီနီေစြးခ်ိန္ဝယ္
ဂဠဳန္ခ်ီ တိမ္နဂါးရယ္က
ပုစြန္ဆီ ျဖဴျပာလဲ့ရယ္တို႔
နတ္ေဆးခ်ယ္သို႔။

လုံမငယ္ ပ်ဳိတသင္းရယ္က
ဆိုသီခ်င္း ညံစာစာနဲ႔
သံသာသာ ေႏွာ့ကာက်ဴးတာမို႔
လြမ္းလို႔သာ ပူေဆြး။

ပင္က်ေရ
အေမာေျပ တျမဴေလာက္ေတာ့
ျမည္းမကူ ေမာ့ကာသုံးၾကတယ္
ဒို႔ေတာ႐ြာ ထုံးစဥ္လာပ
တမ္းတ႐ွာေသး။

ေ႐ႊစိတ္ေတာ္ညိဳနဲ႔ကြယ္

လြမ္းရသည္တဲ့ ေဆြးရသည္
ေတြးစ႐ွည္ ခ်ည္ေႏွာင္ရစ္ပါလို႔
ေအးဖို႔ရည္ လြတ္ကာ႐ုန္းေသာ္လည္း
ေျဖေျပႏိုင္ဘဲ။

ႏႈတ္ခြန္းခ်ဳိ ႁမြက္ဆိုမတတ္ေသာ္ေၾကာင့္
ရွက္ပိုေအာင္ ေျပာရက္တယ္လို႔
မ်က္ထားသို ညိဳပါဘဲ
စိတ္ထဲဝယ္ၾကည္ပါေတာ့။

ခြင့္လႊတ္ပါကြယ္
မွန္တကယ္ ရည္႐ြယ္ပါဘူး
ေငြေမတၱာ ရွင္သန္ဆဲဟာမို႔
ေ႐ႊမ်က္ႏွာ ျပန္လို႔ၾကည့္လွည့္ပါ
ႏြဲ႕သခင္ေက်ာ့။

ခက္တာပဲကြယ္

တေန႔တေန႔ တေ႐ြ႕ေ႐ြ႕ကုန္

နာရီလက္တံ ျမန္လွတယ္

စကၠန္႔သံေတြ ညံလွတယ္။

ေဆာင္းေရာက္ေတာ့လည္း လြမ္းရတယ္

ေဆာင္းေျပာက္ေတာ့လည္း လြမ္းမိတယ္

ေႏြေပါက္ေတာ့လည္း လြမ္းရျပန္ၿပီ။

ၾကင္နာလွည့္ပါ၊ ခ်စ္လွည့္ပါ

မေျပာသာတဲ့အျဖစ္ရယ္ပါ။

ရစ္ပတ္ေႏွာင္တြယ္ ေမတၱာႏြယ္ႀကိဳး

ျဖတ္ေသာ္လည္း မျပတ္ခ်င္

ျပတ္မွာလည္း စိုးမိတယ္ခင္။

ျဖစ္စဥ္တခုလုံးက

ေက်နပ္စရာလည္းမေကာင္း

မေက်နပ္လို႔လည္း မရျပန္

တခန္းလည္း မရပ္ခ်င္သလို

ေ႐ွ႕ဆက္ဖို႔လည္း ေၾကာက္ေနမိ။

အေမးသာရွိ

အေဆြးသာရွိ

ပကတိငါ့အသည္းေတြ

ေဆြးေျမ႕ေႂကြက်

အသက္ပင္ ဝေအာင္မ႐ႉႏိုင္ေတာ့။

မဇၩိမတိုင္း ႐ိုင္းခဲ့ၿပီ

မဇၩိမာ ဇမၺဴကြ်န္းမွာလ

ဟိုေ႐ွးခါက ျမတ္ဗုဒၶါ

ထြန္းေပၚခဲ့ရာ။

ျမတ္သာသနာ ေရာင္ဝါလင္းပါလို႔

နတ္လူျဗဟၼာ သတၱဝါမ်ားတို႔မွာ

ေဘးဒုကၡာလြတ္ၿငိမ္း။

ယခုခ်ိန္ခါ

သည္ဌာနာ ဇမၺဴကြ်န္းဝယ္

ေနရၪၨာ ျမစ္ယံပ်က္သလို

ၫႈိးခဲ့ၿပီေလး။

ပြင့္ပင္ပြင့္ၿမဲ

ပန္းမာလာ နီ ဝါ စိမ္းရယ္ႏွင့္

ဆန္းေဝျဖာ ျဖဴ ျပာ ပြင့္ရယ္တို႔

နတ္ေဆးခ်ယ္သို႔။

ပိတုန္းလိပ္ျပာ ေဝ့ကာဝဲကာႏွင့္

သုံးေလပါ လိုရာျပည့္ေစဖို႔

ျဖည့္ခံမို႔ ခႏၱီယွဥ္။

ပန္းဆိုတာ

ျပည္လူ႔႐ြာ လွေစေၾကာင္းရယ္လို႔

ေမြးထုံစြာ ရနံ႔ဆန္းေတြႏွင့္

ပြင့္လို႔သာပင္။

တဦးေမတၱာ တဦးမွာ

ေငြေသာ္တာ ျပည့္ကာ ဝန္းပါလွ

ဝိသာခါ တာရာထြန္းျပန္ရာ

ပြင့္ၾကေ႐ႊၾကာ။

စမ္းေရအိုင္ ၾကည္ၾကည္စိမ္းမွာလ

ဆန္းေဝၿမိဳင္ ႀကိဳင္လႈိင္ေမႊးၾကရွာ

သာယာေပစြေလး။

သုံးေလာကာ

ထုံးမကြာ မ်ားသူငါတို႔

ေဖြးေမတၱာ ကိုယ္စီထားပါၾက

လူ႔ဂုဏ္ျမင့္ေရး။

လတပို႔တြဲ

ကုံရာသီ၊ တာရာညီ ခ်ိန္ခြင္ႏွင့္
ေငြေသာ္တာ ၾကယ္မာဃရယ္တို႔၊ ျပည့္ဝစုံညီ။

တပို႔တြဲ၊ ထူးကဲသည့္ လရာသီ၊
သင္းပ်ံ႕ခ်ီ မာလာဖူးငုံတို႔၊ ထူးစုံလွသည္။

သရဖီ၊ ညံစီစီေပါက္လဲရယ္တို႔
ထိန္ထိန္ၾကည္ ပြင့္ရွာၾကတယ္၊ ေဆာင္းလရာသီ။

႐ြက္ဝါေႂကြ၊ ဖူးေဝၾက တမာႏု
သံသာသာ ဆက္ရက္ေတြက၊ ျမဴးၾကရွာသည္။

လဲ့လဲ့ၾကည္၊ ေငြႏွင္းရည္ သြင္းပက္တာေၾကာင့္
ညွင္းသြဲ႔သြဲ႕ေျမာက္ျပန္ေလက၊ ေအးပါလွသည္။

ႏႊဲေပ်ာ္ေပ်ာ္၊ ထိုးေနာ္ကြဲ႕ ထမင္းႏွဲ
အားခဲလို႔ ဇြဲေကာင္းပါမွ၊ ေအာင္ပြဲရမည္။

ျမတ္ရွင္ေတာ္၊ ပူေဇာ္ရန္ သဒၶါႂကြလို႔
ဆြမ္းယာဂု ကပ္လႉၾကသည္၊ နိဗၺာန္သို႔ရည္။

တေကြ႕

မ်က္ရည္တစက္ က်ခဲ့ၿပီ 

မဟာပထဝီ တည္တန္႔ေစ

႐ႈိက္သံတခ်က္ သဲ့ခဲ့သည္ 

ေျမာက္ျပန္ေလျပည္ ေအးျမေစ

မ်က္ႏွာတခ်က္ မဲ့ခဲ့သည္ 

ၾကယ္တာရာတို႔ လင္းလဲ့ေစ

ထီးတည္းက်န္လ်က္ ေနရၿပီ 

မ်က္ႏွာစုံညီ ၿပဳံး႐ႊင္ေစ

ခ်စ္ပါေသာ္လည္း ခြဲခဲ့သည္ 

ေသမင္းႏိုင္ငံ ႐ွင္သန္ေစ

မခ်စ္ေသာ္လည္း တြဲရသည္ 

႐ွင္သန္ျခင္းတို႔ ေသဆုံးေစ

နိမ့္တုံျမင့္တုံ ႀကဳံခဲ့ၿပီ 

ဘုရားကားသည္ ျမင့္ပါေစ 

ေမ်ာက္ကား ေအာက္သာ ရွိပါေစ။

ဧည့္သည္

ေ႐ႊက်ီးရယ္သာ တအာအာႏွင့္

ေ႐ွ႕ရပ္မွာ ေနျခည္ျဖာက်
ဘယ္ရပ္က ဘယ္ဧည့္သည္ ငါ့ဆီလာမယ္

ေ႐ႊက်ီးရယ္ေျပာပါဗ်ား ေ႐ႊဧည့္သည္လား။
ေငြက်ီးရယ္ေျပာပါဗ်ား ေငြဧည့္သည္လား။

ေရပြက္ပမာ တသက္လ်ာမို႔

ခဏတာ လူျဖစ္လာေပါ့

ဘယ္ရပ္ကငါလာတယ္ သည္လူ႔ျပည္ဝယ္

ငါဧည့္သည္ပါ ကိုေ႐ႊက်ီးရယ္။

ငါဧည့္သည္ပါ ကိုေငြက်ီးရယ္။ 

၁၊ ၂၉၊ ၂၀၁၃။ 

အေမေန႔ အမွတ္တရ

ေမြးေမ့ဦးကင္၊ ဆံခ်ည္မွ်င္တို႔၊ ပိတုန္းပင္ေလာ၊ ခ်ည္ခင္ေလာ။ ဖိတ္ဖိတ္နက္ေမွာင္၊ ပိတုန္းေရာင္ေၾကာင့္၊ မေလာက္မင၊ ခ်စ္မဝခဲ့။ ျဖဴေဖြးခ်ည္ခင္၊ ေမ့ဆံပင္ေၾကာင့္၊ အခ်စ္တန္ဘိုး၊ တိုး၍ တိုးကာ၊ ခ်စ္မိုး႐ြာသည္၊ ၿဖိဳးၿဖိဳးမစဲ၊ အခ်စ္ကဲကာ၊ ေမတၱာၿမဲၿမဲ၊ ပီတိ႐ႊဲစို၊ ေ႐ႊျမင့္မိုရ္အား၊ ပို၍ပိုလာ၊ ခ်စ္မိပါခဲ့။

ေမြးေမ့မုခ၊ သြားဒႏၱတို႔၊ စီရရီေလာ၊ က်ဳိးက်ဲေလာ။ ျဖဴျဖဴလႊလႊ၊ ပုလဲလွႏွင့္၊ ခ်ဳိျမၿပဳံးေၾကာင့္၊ ခ်စ္မေလာက္ခဲ့။ က်ဳိးကာႀကဲကာ၊ ၊ နာနာနဲ႔နဲ႔၊ တခ်ဳိ႕ပဲ့၍၊ တဖက္တိုရွည္၊ မညီမညာ၊ ေမ့ၿပဳံးမွာကား၊ တိုးကာတိုးကာ၊ မေမ့ပါႏိုင္၊ သာယာခြန္းဆင့္၊ ခ်စ္၍ခ်စ္လာ၊ မဝပါခဲ့။

သမင္႐ႈံးလု၊ ေမ့စကၡဳတို႔၊ မႈိင္းလို႔ကာေလာ၊ မႈန္၍ေလာ။ ႐ႊန္း႐ႊန္းစိုစို၊ သမင္ပ်ဳိ၏၊ သို႔ဆိုမွ်ေလာက္၊ လဲ့လဲ့ေတာက္ေျပာင္၊ ေရၾကည္ေရာင္ႏွင့္၊ မ်က္ေတာင္ေကာ့ေကာ့၊ မူး၍ေမာ့ေအာင္၊ ေမ့ေက်ာ့ေခါင္အား၊ လုလုသားလွ၊ ႐ႈမဝခဲ့။ မႈန္ရီဝိုးဝါး၊ လင္းအားမသန္၊ ျမင္ရန္မစြမ္း၊ တစမ္းစမ္းႏွင့္၊ တရမ္းရမ္းထင္၊ သားလွပင္ေလာ၊ သမီးေလာဟု၊ ျမင္စုအာ႐ုံ၊ မႈိင္းျပာမႈန္လည္း၊ လႈိက္လႈိက္သဲသဲ၊ ခ်စ္ပြဲႀကီးကို၊ ဆင္ႏြဲၿခိမ့္ၿခိမ့္၊ တသိမ့္သိမ့္မွ်၊ ခ်စ္၍ပင္သာ၊ ခ်စ္မိပါခဲ့။

သြယ္သြယ္လ်လ်၊ ေမ့ကာယတို႔၊ ကိုင္းလို႔ပင္ေလာ၊ ကုန္း၍ေလာ။ ႏြဲ႕ႏြဲ႕ေႏွာင္းေႏွာင္း၊ ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေျပာင္းမတ္၊ တည္တန္႔တန္႔ႏွင့္၊ ခန္႔ခန္႔ျငားျငား၊ ဆင္ရင္သြားသို႔၊ ငြားငြားစြင့္စြင့္၊ တင့္တင့္တယ္တယ္၊ ေမ့နတ္မယ္အား၊ သားလွယဥ္ေက်း၊ ခ်စ္ေႂကြးျပင္ျပင္၊ ဆပ္ပင္ဆပ္ျငား၊ ေျပကာသြားဘဲ၊ ဆင္ၿမဲပင္သာ၊ ဆပ္ခ်င္ပါခဲ့။ ေတာင္ေဝွးကိုေထာက္၊ ကုန္းေကာက္ေကာက္ႏွင့္၊ စိတ္ေနာက္ကိုယ္မွာ၊ မလိုက္ပါႏိုင္၊ လွမ္းလာလႈပ္လႈပ္၊ ေႏွးတုံ႔ဆဆ၊ ဇရာျပကား၊ သားလွပုခုံး၊ တၿပဳံးၿပဳံးႏွင့္၊ ထမ္းပိုးလိုက္ပါ၊ ေမ့ ေစရာကို၊ လ်င္စြာမေႏွး၊ ႐ြက္ေဆာင္ေပးအ့ံ၊ အေမျပဳလို၊ ေကာင္းမႈစုံစီ၊ အလီလီကို၊ ၾကည္ၾကည္သာ၊ သဒၶါျဖာလ်က္၊ လိုရာျပည့္ေစ၊ အမွ်ေဝသံ၊ မိုးထိညံေအာင္၊ ႐ြက္ေဆာင္ရာတြင္၊ အေမ့ဆႏၵ၊ ျပည့္ရပါအံ့။ အေမ့ခႏၶာ၊ မေညာင္းညာေစ၊ ေမြးေမေပးထား၊ လက္ေခ်ာင္းမ်ားႏွင့္၊ ပလႊားေရာဂါ၊ ဖိစီးလာလ်င္၊ ပယ္ကာတြန္းလွန္၊ ေဘးရန္ခပင္း၊ မခို႐ွင္းသား။ ထို၍ထိုမွ်၊ မကပါဘဲ၊ ခ်စ္ေသြးခဲေၾကာင့္၊ ေမြးေမ့ေက်းဇူး၊ ျမင့္မိုရ္ဦးအား၊ မျခားေန႔ရက္၊ တနံနက္မွ်၊ ေက်းဇူးဝဝ၊ အနႏၱကို၊ ဆင္၍ပင္သာ၊ ဆပ္ေစရာအံ့။

၁၊ ၂၆၊ ၂၀၁၃။

ေမွ်ာ္ေတာ္ေရာင္

လေရာင္ျဖာလ်က္
ၾကယ္ၿပိဳးျပက္တို႔
လင္း၍တခ်က္
မွိတ္တခ်က္ႏွင့္
ဝန္းရံလ်က္ ခစားစဥ္...

ေလေျပသြင္းပက္
ညွင္းသြဲ႕သြဲ႕ႏွင့္
ယိမ္းႏြဲ႕စီရီ
ဖူးငုံစီတို႔
လႈပ္လဲ့လႈပ္လီ က်ီစယ္စဥ္...

သဇင္အင္ၾကင္း
ေမြးထုံသင္းလ်က္
ဝင္းဝင္းမြတ္မြတ္
ဂုဏ္ေရာင္ကြန္႔ကာ
မာလာမင္းတုိ႔ ျမဴဆြယ္စဥ္...

မၾကည္မသာ
ေနထိၾကာႏွယ္
ၿငိဳးငယ္မႈိင္ေတြ
လြမ္းမႈေပြလ်က္
ဆယ္ေႏြမက
ပူျပင္းလွသည္
လွ်ံက်ဖိတ္ဖိတ္
ေဆြးသည့္စိတ္တို႔
မုန္း၍မရ
ေမ့မရႏွင့္
တသသလြမ္း
ဘုန္းေမာင့္ပန္းလည္း
ေမွ်ာ္မွန္းကာသာေနမိသည္။

တေယာက္တည္းသာပဲကြယ္

အေအး႐ွာလည္း ပူတာပဲ ဖတ္တင္တယ္

ေပ်ာ္႐ႊင္မႈ႐ွာလည္း နာက်င္မႈပဲ ဖတ္တင္တယ္

ၾကင္နာမႈ႐ွာလည္း ရင္နာရတာပဲ ဖတ္တင္တယ္

ငါ့ဘဝဟာ သန္းေခါင္ညေပါ့။

အခ်စ္႐ွာလည္း အမုန္းပဲရတယ္

ငါကၿပဳံးျပ သူမဲ့ျပ

ငါ့အၿပဳံးေၾကာင့္ သူတို႔ဘာေၾကာင့္ မဲ့ၾကတာလဲ

ငါ့ဘဝဟာ သုညေပါ့။

လက္ယပ္ေခၚလဲ ထြက္ေျပးတယ္

ခ်ည္ေႏွာင္ထားလဲ ကိုယ္လြတ္႐ုန္းတယ္

ဆက္စပ္ထားလည္း ဆက္ျဖတ္ပစ္တယ္

ငါဟာ အျပင္ကလူပါ။

နမ္းလို႔လည္း မအီ

ဒါေပမယ့္

လွမ္းလို႔လည္း မမွီပါ။

ခ်စ္လို႔လည္း မဝ

ဒါေပမယ့္

သူေျပာတဲ့ တခဏ

ဆယ္ရက္ ဆယ္လ

ဆယ္ႏွစ္လား ဆယ္ဘဝလား။

ခ်စ္ဒဏ္ရာ ထိခံၿငိခံလို႔ မရဘူးဆိုတာ

မင္းသိသားနဲ႔…။

သင့္အတြက္ က်ေနာ့္လက္ေဆာင္

မာနမထားလို
အာဃာတက အပိုပါပဲ
မုန္းပါေသာ္လည္း
ဘာထူးလဲ၊ အကုသိုလ္ပဲ အဖတ္တင္မယ္။

မာန္ခ်ဳိႏွိမ့္ခ်
သနားသင့္က သနားပါ
က႐ုဏာ၊ ေမတၱာ၊ သစၥာ
အမွန္က်င့္သုံးေလက
ဘဝါဘေဝျဖတ္သန္းသမွ်
ျမင့္ျမတ္တင့္ဆန္း ေတာ္ဝင္ပန္းသို႔လန္းလိမ့္မယ္။

လူ႔ဘဝဟာ တခဏ
အူဝဲကစ မရဏတိုင္ကြယ္
႐ွည္လွတယ္ မထင္လိုက္ပါနဲ႔
ေရပြက္ပမာ တသက္လ်ာဟု
ေရးမွတ္ျပဳသြား သုႏၵရမတ္ႀကီးစကား
စကၠန္႔မျခား သတိထားပါ
ျမတ္ဗုဒၶါပင္ မစံခင္နိဗၺာန္
ဖန္ဖန္မွာၾကား သတိတရားပဲ
မေကာင္းလည္းကံ ေကာင္းလည္းကံေၾကာင့္
ကံကိုခ်ည္းသာ မကိုးရာလည္း
ကံသာေဆြမ်ဳိး၊ မိဘဘိုးဘြား
သတိထား႐ွိ၊ ေ႐ွးကဝိတို႔
အမွာစကား သတိထားလွ်င္
လိုအင္ဆႏၵ ျပည့္ဝရမည္
ေတာင္းတသမွ် ၿဖိဳးႂကြယ္ၾကမည္
ေသာကဟူသမွ် ကင္းေဝးပမည္
ထက္မွာစကား က်င့္ႀကံျငားေသာ္
အပူဗ်ာပါ ကင္းေဝးရာေၾကာင္း
က်ေနာ္တဆင့္ အဆင္သင့္၍
လက္ေဆာင္ေကာင္းေလး ေပးလိုက္သည္။

ဒီေန႔မ်က္ရည္ဟာ တေန႔သုချဖစ္ပါမွာ

ငိုေနၾကတယ္
ဆုံး႐ႈံးမႈ၊ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲမႈ
မတရားမႈ၊ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားကင္းမဲ့မႈ
ေခါင္းေ႐ွာင္မႈ၊ တာဝန္မယူမႈေတြေၾကာင့္
မ်က္ရည္စက္ေတြကို ဘယ္သူမွ အသိအမွတ္မျပဳဘူး။

ရီ (ရယ္) ေနၾကတယ္
ေျပာင္လင္းေတာက္ပ ကြ်န္းစားပြဲ႐ွည္
ခ်ဳိ၊ ခ်ဥ္၊ ငံ၊ စပ္၊ ခါးသက္သက္နဲ႔ အရသာစုံ
အဆီတဝင္းဝင္း၊ အနံသင္းသင္းနဲ႔
တေယာက္မ်က္ႏွာတေယာက္ၾကည့္
ပီတိေဝျဖာ ၿပဳံးကာေပ်ာ္ကာ စားေသာက္ၾက
ထမင္းမဲစားတဲ့ သူတို႔ဘဝ။

ေပ်ာ္ေနၾကတယ္
ဂီတသံစုံ၊ မီးေရာင္စုံ
လက္လႈပ္၊ ေျခလႈပ္၊ တင္ပါးလႈပ္
ေဟးတေက်ာ္ေက်ာ္ အားေပးသံ
လက္ခုပ္ေျဖာင္းေျဖာင္း ခ်ီးေျမာက္သံ
ေပ်ာ္ၾက ႐ႊင္ၾက ဂီတည
တဏွာကာမ သူတို႔ဘဝ။

ဓူဝံေျမခ၊ ျမင့္မိုရ္ၿပိဳက်
ေတာင္ကုန္းေတြက တြင္းျဖစ္ရ
႐ိုးမေတြက လဟာျပင္
ေတာေတြလည္းျပဳန္း ေတာင္ဂတုံး
အက္ဆစ္မိုးေတြ ၿဖိဳင္ၿဖိဳင္႐ြာ
ဒုကၡမ်ားစြာနဲ႔ မုန္ညွင္းေစ့ကမၻာ
ေပ်ာ္ၾကပါ၊ ႐ႊင္ၾကပါ
ၿပဳံးၾကပါ၊ ရီ (ရယ္) ၾကပါ
သင္းတို႔... မ်က္ကြယ္ျပဳလို႔ ညစ္သမွ်
ငါတို႔... မ်က္ရည္နဲ႔ ေဆးေက်ာပါ့မယ့္။

ေလာကပါလ ျဗဟၼစိုရ္တရား
ငါတုိ႔ရဲ႕ဘက္ေတာ္သား႐ွိလို႔
ႀကိတ္မွိတ္ၿပီး ခံလိုက္ၾကဦးစို႔
တို႔ေခတ္ တေန႔ေရာက္ရမယ္
ေနာက္မဆုတ္ဖို႔ ေျပာခ်င္တယ္
ေ႐ွ႕တိုးဖို႔ တိုက္တြန္းမယ္
အၿမဲသတိ႐ွိၾကေစ
က်ဳပ္တို႔မွာ ပန္းတုိင္႐ွိေနတယ္မဟုတ္လား
ေနာင္လာေနာင္သား ေကာင္စားဖို႔ရာ
ေယာက်ာ္းဘသား တို႔ျမန္မာေဟ့လို႔
ေႂကြးေၾကာ္လိုက္ၾကစမ္းပါဗ်ား။

အခ်စ္ရဲ႕ သေကၤတ

ရာဇဝင္ ႐ိုင္းလုိက္တာ

ဒီေလာက္႐ိုင္းရာဇဝင္ကို

ငါ… ေမ့ေပ်ာက္ဖို႔ ႀကိဳးစားတုိင္း

သတိရစိတ္နဲ႔ ေဒါသလႈိင္းပဲ ထြက္ထြက္လာတယ္။

မုန္းတရားေတြ မ်ားလိုက္တာ

ဒီေလာက္မုန္းတဲ့ တရားကို

ငါ့… ေျဖသိမ့္ဖို႔ ႀကိဳးစားတိုင္း

ေဆြးစိတ္ေတြနဲ႔ လြမ္းေန႔ေတြကိုပဲ သတိရမိတယ္။

အာဃာတေတြ ထားလိုက္တာ

ထားသမွ် အာဃာတေတြကို

ငါ… ေမ့ေပ်ာက္ႏိုင္ဖို႔ ႀကိဳးစားတိုင္း

ထိုင္ခဲ့ဖူးတဲ့ ျမက္ခင္းစိမ္းနဲ႔ ယိမ္းႏြဲ႕ေနတဲ့ ကုိင္းပင္ေတြကို ျမင္ေယာင္လာတယ္။

မာနေတြ ထားလိုက္တာ

ထားလိုက္တဲ့ မာနေတြကို

ငါ့… ေလ်ာ့ခ်ဖို႔ႀကိဳးစားတိုင္း

႐ႉခဲ့ဖူးတဲ့ ေလေျပညွင္းနဲ႔ ပန္းသင္းရနံ႔ေတြကို သတိရမိတယ္။

မာန္မာန အာဃာတနဲ႔ အမုန္းတရားရာဇဝင္ေတြဟာ

ဘယ္ခ်ိန္ ဘယ္ကာလမဆို ႐ွိခဲ့ဖူးေပမယ့္

ငါ့အခ်စ္ရဲ႕ အမွန္တရားကို နင္သာသိရင္

သစၥာလည္း ခိုင္ၿမဲလာမယ္၊ ေမတၱာလည္း ယိုင္မလဲေတာ့ဘူး

အခ်စ္ဆူးဆိုတာ မနာၾကင္ဘူး အခ်စ္ရဲ႕

အဆိပ္လူးထားတယ္ ဆိုရင္ေတာင္

တသက္မခြဲ ခုိင္ၿမဲဖို႔ဘဲ ျဖစ္လိမ့္ထင္။